{"id":334,"date":"2026-11-16T20:44:52","date_gmt":"2026-11-16T19:44:52","guid":{"rendered":"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/?p=334"},"modified":"2026-11-16T20:46:11","modified_gmt":"2026-11-16T19:46:11","slug":"kiedy-liscie-opadaja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/?p=334","title":{"rendered":"KIEDY LI\u015aCIE OPADAJ\u0104&#8230; TEOLOGIA PRZEMIJANIA, NADZIEI I ODRADZANIA SI\u0118 \u017bYCIA"},"content":{"rendered":"<p>Jesieni\u0105 przyroda opowiada jedn\u0105 z najpi\u0119kniejszych i najbardziej poruszaj\u0105cych historii o \u017cyciu. Drzewa, kt\u00f3re jeszcze niedawno zachwyca\u0142y zieleni\u0105, zaczynaj\u0105 przybiera\u0107 z\u0142ote, czerwone i br\u0105zowe barwy. Ich li\u015bcie powoli odrywaj\u0105 si\u0119 od ga\u0142\u0119zi, unosz\u0105 na wietrze i opadaj\u0105 na ziemi\u0119. Niekt\u00f3re wiruj\u0105 w powietrzu, inne spadaj\u0105 niemal niezauwa\u017calnie. Tworz\u0105 na ziemi kolorowy dywan, kt\u00f3ry z ka\u017cdym dniem przypomina nam, \u017ce nic w przyrodzie nie trwa w niezmienionej postaci.<\/p>\n<p>Czy jednak opadanie li\u015bci jest wy\u0142\u0105cznie znakiem przemijania? Czy mo\u017cna dostrzec w tym zjawisku co\u015b wi\u0119cej &#8211; pewn\u0105 duchow\u0105 prawd\u0119 o cz\u0142owieku, jego relacji z Bogiem, o zaufaniu, wolno\u015bci i nadziei?<\/p>\n<p><b>W perspektywie teologicznej jesie\u0144 mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 niezwyk\u0142\u0105 przypowie\u015bci\u0105 o ludzkim \u017cyciu. <\/b>Przyroda, cho\u0107 nie wypowiada ani jednego s\u0142owa, potrafi prowadzi\u0107 cz\u0142owieka ku g\u0142\u0119bokim pytaniom o sens istnienia. Opadaj\u0105ce li\u015bcie przypominaj\u0105, \u017ce \u017cycie nie polega na nieustannym trwaniu w tej samej formie. Jest drog\u0105, na kt\u00f3rej przychodz\u0105 chwile rozkwitu, dojrza\u0142o\u015bci, utraty i oczekiwania.<\/p>\n<p><b>Odrywanie si\u0119 od drzewa &#8211; lekcja zaufania<\/b><\/p>\n<p>Li\u015b\u0107 nie odrywa si\u0119 od ga\u0142\u0119zi dlatego, \u017ce przegra\u0142 z \u017cyciem. Nie jest znakiem pora\u017cki drzewa. Jego opadanie jest cz\u0119\u015bci\u0105 naturalnego rytmu, wpisanego w m\u0105dro\u015b\u0107 stworzenia.<\/p>\n<p>Mo\u017cna w tym dostrzec wa\u017cn\u0105 prawd\u0119 duchow\u0105: cz\u0142owiek r\u00f3wnie\u017c przechodzi przez r\u00f3\u017cne etapy \u017cycia. S\u0105 w nim chwile intensywnego rozwoju, entuzjazmu i dzia\u0142ania, ale przychodz\u0105 tak\u017ce momenty, w kt\u00f3rych trzeba co\u015b pozostawi\u0107, z czego\u015b zrezygnowa\u0107, po\u017cegna\u0107 si\u0119 z tym, co by\u0142o dotychczas wa\u017cne.<\/p>\n<p>W \u017cyciu duchowym takie do\u015bwiadczenie bywa szczeg\u00f3lnie trudne. Przywi\u0105zujemy si\u0119 do ludzi, miejsc, r\u00f3l, sukces\u00f3w, plan\u00f3w i wyobra\u017ce\u0144 o przysz\u0142o\u015bci. Chcieliby\u015bmy, aby wszystko pozosta\u0142o takie samo. Tymczasem B\u00f3g zaprasza nas do zaufania, kt\u00f3re nie polega na kontrolowaniu ka\u017cdego wydarzenia, lecz na odkrywaniu Jego obecno\u015bci tak\u017ce wtedy, gdy nie rozumiemy kierunku, w kt\u00f3rym prowadzi nas \u017cycie.<\/p>\n<p>Jezus m\u00f3wi:<\/p>\n<p><b>,,Je\u017celi ziarno pszenicy wpad\u0142szy w ziemi\u0119 nie obumrze, zostanie tylko samo, ale je\u017celi obumrze, przynosi plon obfity.&#8221;<br \/>\n(J 12,24)<\/b><\/p>\n<p>To ewangeliczne s\u0142owo nie jest pochwa\u0142\u0105 utraty samej w sobie. Jest zaproszeniem do odkrycia, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 wymaga czasem rezygnacji z w\u0142asnych zabezpiecze\u0144, egoizmu i potrzeby posiadania. Dojrza\u0142o\u015b\u0107 chrze\u015bcija\u0144ska polega na tym, \u017ce cz\u0142owiek potrafi otworzy\u0107 d\u0142onie, zamiast kurczowo zaciska\u0107 je wok\u00f3\u0142 tego, co przemija.<\/p>\n<p><b>Opadaj\u0105ce li\u015bcie &#8211; pi\u0119kno przemijania.<\/b><\/p>\n<p>Wsp\u00f3\u0142czesny cz\u0142owiek cz\u0119sto boi si\u0119 przemijania. \u017byjemy w kulturze, kt\u00f3ra promuje m\u0142odo\u015b\u0107, sprawno\u015b\u0107, efektywno\u015b\u0107 i nieustanny rozw\u00f3j. Chcemy zatrzyma\u0107 czas, zachowa\u0107 to, co pi\u0119kne, i jak najd\u0142u\u017cej pozosta\u0107 w okresie rozkwitu.<\/p>\n<p>Tymczasem jesienne drzewa pokazuj\u0105 nam inne oblicze pi\u0119kna. Nie s\u0105 mniej warto\u015bciowe wtedy, gdy trac\u0105 li\u015bcie. Ich nagie ga\u0142\u0119zie maj\u0105 swoj\u0105 godno\u015b\u0107, histori\u0119 i niezwyk\u0142\u0105 estetyk\u0119. Drzewo nie przestaje by\u0107 drzewem, kiedy traci to, co widoczne i zachwycaj\u0105ce.<\/p>\n<p>Podobnie cz\u0142owiek nie traci swojej warto\u015bci, kiedy s\u0142abnie, starzeje si\u0119, do\u015bwiadcza ogranicze\u0144 czy nie mo\u017ce ju\u017c robi\u0107 wszystkiego, co wcze\u015bniej. Jego godno\u015b\u0107 nie zale\u017cy od produktywno\u015bci, osi\u0105gni\u0119\u0107 ani spo\u0142ecznej u\u017cyteczno\u015bci. Wyp\u0142ywa z faktu, \u017ce zosta\u0142 stworzony przez Boga i jest przez Niego kochany.<\/p>\n<p><b>Psalmista modli si\u0119:<br \/>\n<\/b>,,Naucz nas liczy\u0107 dni nasze, aby\u015bmy osi\u0105gn\u0119li m\u0105dro\u015b\u0107 serca.&#8221; (Ps 90,12)<\/p>\n<p>M\u0105dro\u015b\u0107 serca rodzi si\u0119 wtedy, gdy cz\u0142owiek przestaje traktowa\u0107 czas jak przeciwnika, a zaczyna widzie\u0107 w nim przestrze\u0144 daru. Ka\u017cdy dzie\u0144 staje si\u0119 okazj\u0105 do kochania, przebaczania, spotkania, pojednania i czynienia dobra.<\/p>\n<p>Mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego jesie\u0144 jest tak potrzebna naszej duchowo\u015bci. Uczy nas, \u017ce nie wszystko, co opada, jest stracone. Nie wszystko, co si\u0119 ko\u0144czy, by\u0142o daremne. Nie ka\u017cda utrata oznacza pustk\u0119.<\/p>\n<p><b>Pozwoli\u0107 li\u015bciom opada\u0107.<\/b><\/p>\n<p>Mo\u017ce warto czasem wyj\u015b\u0107 na spacer w jesienny dzie\u0144, zatrzyma\u0107 si\u0119 pod drzewem i popatrze\u0107 na opadaj\u0105ce li\u015bcie. Nie po to, by my\u015ble\u0107 wy\u0142\u0105cznie o przemijaniu, ale by nauczy\u0107 si\u0119 m\u0105dro\u015bci stworzenia.<\/p>\n<p>Drzewo nie walczy z ka\u017cd\u0105 zmian\u0105. Nie pr\u00f3buje za wszelk\u0105 cen\u0119 zatrzyma\u0107 li\u015bci. Pozostaje zakorzenione i pozwala naturze dokona\u0107 tego, co konieczne.<\/p>\n<p><b>Cz\u0142owiek r\u00f3wnie\u017c potrzebuje takiej wewn\u0119trznej wolno\u015bci. Potrzebuje umiej\u0119tno\u015bci rozpoznawania, co powinien zachowa\u0107, a co z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 pozostawi\u0107.<\/b> Czego powinien si\u0119 trzyma\u0107, a czemu pozwoli\u0107 odej\u015b\u0107. Co w jego \u017cyciu jest tylko pi\u0119knym li\u015bciem, a co g\u0142\u0119bokim korzeniem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jesieni\u0105 przyroda opowiada jedn\u0105 z najpi\u0119kniejszych i najbardziej poruszaj\u0105cych historii o \u017cyciu. Drzewa, kt\u00f3re jeszcze niedawno zachwyca\u0142y zieleni\u0105, zaczynaj\u0105 przybiera\u0107 z\u0142ote, czerwone i br\u0105zowe barwy. Ich li\u015bcie powoli odrywaj\u0105 si\u0119 od ga\u0142\u0119zi, unosz\u0105 na wietrze i opadaj\u0105 na ziemi\u0119. Niekt\u00f3re wiruj\u0105 w powietrzu, inne spadaj\u0105 niemal niezauwa\u017calnie. Tworz\u0105 na ziemi kolorowy dywan, kt\u00f3ry z ka\u017cdym&hellip;<a href=\"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/?p=334\" class=\"more-link\">Continue reading <span class=\"screen-reader-text\">KIEDY LI\u015aCIE OPADAJ\u0104&#8230; TEOLOGIA PRZEMIJANIA, NADZIEI I ODRADZANIA SI\u0118 \u017bYCIA<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1197,"featured_media":335,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[17],"tags":[],"class_list":["post-334","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-notatki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/334","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1197"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=334"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/334\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":336,"href":"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/334\/revisions\/336"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/335"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=334"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=334"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zielonateologia.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=334"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}